Er zijn steeds meer christenen - waarom lopen de kerken dan leeg?

In dit artikel:

Recente cijfers van het Amerikaanse Center for the Study of Global Christianity laten zien dat het aantal mensen dat zich als christen identificeert groeit, terwijl het aandeel atheïsten afneemt. Die toename vindt niet in westerse landen plaats maar vooral in Afrika, delen van Azië en Latijns‑Amerika; Europa verliest aan gewicht en verandert in een zendingsgebied. Tegelijkertijd sluiten in Nederland en andere westerse landen kerken hun deuren en krimpt de zichtbaarheid van religie in het publieke leven.

Belangrijk bij deze cijfers is de meetmethode: onderzoekers tellen iedereen mee die zichzelf christen noemt, ongeacht kerkgang, geloofsinhoud of levensstijl. Daardoor omvat de statistiek zowel Syrisch‑orthodoxen, pinkstergelovigen en Jehova’s Getuigen als mormonen en rooms‑katholieken — van wie een substantieel deel mogelijk alleen nog naamchristen is. Dit roept vragen op over wat „groei van het christendom” precies betekent: kwantitatieve toename versus geestelijke vitaliteit.

Tegelijkertijd is er ook oprechte geloofsgroei in ontwikkelingslanden, aldus de analyse: er ontstaan gemeenschappen die trouw aan Bijbelse leer leven en bekeerd geloof uitstralen, ondanks andere culturele tradities en kledingvoorschriften. Voor Nederlandse gereformeerde kringen voelt die wereldwijde dynamiek soms ver weg, mede door vaste verwachtingen over wat christendom hoort te zijn.

De cijfers hebben praktische implicaties: ongeveer een kwart van de wereldbevolking — ruim 2,3 miljard mensen — is volgens het rapport nooit bereikt met het evangelie. Dat geldt niet alleen voor afgelegen landen maar ook voor miljoenen in Nederland die weinig tot geen contact hebben met levensvatbare christelijke getuigenis. De auteur suggereert dat Nederlandse kerken meer aandacht zouden moeten geven aan evangelisatie in eigen land, naast zending naar het zuiden.