Haags kapelletje speelt spelletje met verwachtingen

In dit artikel:

In de Haagse nieuwbouwwijk Leidschenveen staat op een terp een klein wit kapelletje dat veel buurtbewoners, voorbijgangers en zelfs de ontwerper zelf vooral zien als kunstwerk en wijkmarkering, niet als religieus gebouw. De kapel werd in 2008 ontworpen door Laurens Kolks en social designer Dennis Lohuis, met als doel een soort herkenningspunt en gemeenschapscentrum te creëren in een wijk die door snelwegen en spoorlijnen van de rest van Den Haag werd afgesneden.

De terp blijkt eigenlijk een voormalige vuilnisbelt, maar juist daarop werd het bouwwerk geplaatst om de nieuwe buurt een symbolisch hart te geven, vergelijkbaar met hoe oude dorpen vaak rond een kerk ontstonden. Het kapelletje heeft alleen een buitenkant en is niet van binnen te bezoeken; dat is bewust zo ontworpen om de schaal moeilijk in te schatten en mensen naar boven te lokken. Onderaan de heuvel kijken bewoners er dagelijks op uit: een jongen uit de buurt fantaseert erover wie er zou wonen, terwijl een boeddhistische omwonende het vooral een fraai stadsbeeld noemt.

Volgens Kolks verwijst het werk niet naar het christendom. Het gaat hem om oriëntatie, verbeelding en de rol van een gebouw als ankerpunt in een jonge wijk. Hoewel het kapelletje al zeventien jaar weer en wind, graffiti en de tand des tijds heeft doorstaan, verwacht de ontwerper dat het nog lang blijft staan.