Kies als kerk of school voor duurzame jongerenreizen
In dit artikel:
Scholen en kerkelijke jongerenorganisaties staan voor concrete keuzes wanneer ze de reizen voor de examenklassen en jongerengroepen voor 2027 plannen: vliegen naar Rome of Malta, of met de trein naar dichtbijgelegen bestemmingen als Trier, Xanten of Berlijn? De auteur — bestuurslid van de vereniging NatuurGetrouw — plaatst die beslissing in de Week van de Schepping en wijst erop dat reizen één van de vier belangrijkste factoren is die onze ecologische voetafdruk bepalen (naast consumptie, energiegebruik en voedsel).
Vliegen stoot gemiddeld ongeveer vijf keer meer CO₂ per persoon uit dan reizen met auto of trein. Een praktisch voorbeeld: een retourvlucht Rome voor een klas van dertig leerlingen betekent CO₂-uitstoot die, als je die zou willen compenseren met bomen, neerkomt op zo’n 30–50 bomen per leerling: 900–1500 bomen in totaal. Dat illustreert tevens het tijdsprobleem: de uitstoot vindt nu plaats, herstel door bosaanplant duurt tientallen jaren — schade is snel gemaakt, herstel veel trager.
Toch is er nuance: voor sommige mensen zijn verre vliegreizen om werk- of familieredenen noodzakelijk. Voor school- en jeugdactiviteiten is veel vliegvraag echter vermijdbaar. Organisaties hebben een opvoedende taak: jongeren bewust maken van verantwoordelijkheid voor de schepping en hen helpen verstandige keuzes te maken, ook tegen de heersende YOLO-cultuur in waarin verre reizen als essentieel worden gezien.
Praktische alternatieven bestaan en winnen terrein: internationaal nacht- en reguliere treinvervoer groeit, en kan bestemmingen als Berlijn of Zwitserland bereikbaar maken met flink minder uitstoot. Er zijn concrete hulpmiddelen zoals de Ecopassenger-tool waarmee docenten eenvoudig de milieu-impact van verschillende reismogelijkheden kunnen vergelijken en alternatieven kunnen toetsen (bus, trein of kortere afstand). Voorbeeld uit de praktijk: een kerkelijke jeugdorganisatie reisde per trein naar Berlijn. Een coördinator erkent de moeilijke balans tussen grote vraag naar vliegreizen en de noodzaak duurzamer aanbod te bieden, maar blijft gemotiveerd zoeken naar oplossingen.
De stelling van de auteur: organisaties die aantrekkelijk, duurzamer aanbod regelen hoeven niet bang te zijn dat jongeren massaal weglopen — veel groepen kiezen liever voor reizen met gelijkgezinden. Met goede informatie en creatieve alternatieven kunnen jongeren ook dichterbij én schoner reizen, en met enthousiasme terugkomen. De schrijver is benieuwd welke keuzes in 2027 gemaakt zullen worden.