„De Reformatie zou een revolutie tegen de kerk zijn geweest"

In dit artikel:

Dr. P.L. Rouwendal, universitair hoofddocent kerk- en theologiegeschiedenis aan de Theologische Universiteit Apeldoorn, bezocht deze week in Rome de jaarlijkse conferentie van de Europese Academie van Religie (EUARE). Daar kwam hij in aanraking met een breed scala aan religieuze en theologische opvattingen, vaak buiten de vertrouwde gereformeerde kring, maar volgens hem juist daarom leerzaam voor een wetenschapper.

De conferentie draaide niet alleen om christelijke theologie, maar ook om bredere religieuze vragen. Rouwendal beschrijft hoe sommige panels inhoudelijk sterk waren, zoals gesprekken over de verhouding tussen Bijbel en dogmatiek, waarin onderzoekers van de TU Apeldoorn en de TU Utrecht gezamenlijk een bijdrage leverden. Hij noemt dat een waardevolle en in deze tijd bijzondere samenwerking.

Tegelijkertijd schuurt het regelmatig. Zo bekritiseert hij het idee van „deep incarnation”, waarin de menswording van Christus wordt verbreed naar de hele schepping; hij vindt dat theologisch problematisch. Ook had hij moeite met een lezing waarin grote historische ontwikkelingen zoals rationalisme, Franse Revolutie, wetenschap, seksuele revolutie en woke-beweging werden teruggevoerd op de Reformatie en het nominalisme. Volgens hem zijn zulke verbanden te simpel en te kort door de bocht.

Zelf sprak hij in een panel over de mensvisie dat de mens van nature niet tot geestelijk goed in staat is en eerder tot kwaad geneigd. Daar werd onder meer aandacht besteed aan de middeleeuwse wortels van die leer en aan moderne misverstanden rond de term „onbekwaam tot enig goed”. Al met al ziet Rouwendal het congres als een nuttige afsluiting van het collegejaar en een opstap naar de vakantie.