Vier generaties op rij hoogleraar aan de Theologische Universiteit Apeldoorn: zit theologie in de genen?

In dit artikel:

Dr. C.C. (Niels) den Hertog (1974) is per 1 februari benoemd tot hoogleraar publieke theologie aan de Theologische Universiteit Apeldoorn; een inauguratiedatum volgt nog. Zijn aanstelling markeert een uitzonderlijke familietraditie: vier generaties van zijn familie bekleedden al een leerstoel aan dezelfde Apeldoornse instelling. De lijn begint bij zijn overgrootvader Jan Hovius (1900–1979), die kort na de Tweede Wereldoorlog hoogleraar kerkrecht en kerkgeschiedenis werd; daarna volgde schoonzoon Willem van ’t Spijker (1926–2021) vanaf 1972 ruim een kwart eeuw; en Niels’ vader Gerard den Hertog (1949) was van 2001 tot 2017 hoogleraar ethiek en dogmatiek.

Niels komt uit een prominent gezin binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken: zijn vader is predikant en oud-hoogleraar, zijn moeder Rieke is actief als voorzitter van CGK-Vrouw, en twee broers zijn predikant. Hij zegt dat hij in een huis is opgegroeid met veel liefde voor kerk en theologie, al benadrukt hij dat zijn roeping niet simpelweg een familietrekje is — zoals zijn overgrootvader het ooit kernachtig uitdrukte: niet een kwestie van gen, maar van “chèn” (Hebreeuws voor genade).

In inhoudelijk opzicht onderscheidt Niels zich van zijn voorgangers door zich te richten op publieke theologie. Zijn werk zoekt theologische reflectie te verbinden met actuele maatschappelijke vraagstukken en de veranderde positie van de kerk in de samenleving. Als voorbeeld noemt hij zorgen over het psychisch welzijn van jongeren: thema’s als hopeloosheid en het bieden van hoop zijn zowel maatschappelijk als theologisch van aard. Voor hem betekent publieke theologie niet vooral zenden, maar het voeren van een open gesprek en goed luisteren naar de samenleving.