Waarom nog geloven in één heilige, algemene, christelijke kerk?

In dit artikel:

De kerk is volgens dit artikel tegelijk één en verdeeld: christenen vormen wereldwijd één gemeente van gelovigen die samenkomen rond Gods Woord, maar die eenheid hoeft niet te betekenen dat iedereen in één organisatie, gebouw of landelijk kerkverband moet passen. De schrijver benadrukt dat verschil in kerkverbanden in Nederland vooral historisch is gegroeid en niet rechtstreeks uit de Bijbel volgt.

Tegelijk wordt duidelijk dat verdeeldheid vaak ontstaat door praktische en gevoelig liggende kwesties die niet direct de kern van het geloof raken, zoals ritmisch zingen, het gebruik van orgel of andere instrumenten, het zingen van gezangen naast psalmen, of de voorkeur voor een bepaalde Bijbelvertaling. Zulke verschillen kunnen zo oplopen dat gemeenten beter vreedzaam uit elkaar kunnen gaan, zolang zij elkaar blijven erkennen als broeders en zusters in Christus.

Als voorbeeld wordt verwezen naar de Engelse bisschop Ryle, die erop wijst dat christenen wereldwijd veel van elkaar verschillen in de manier waarop zij hun geloof vormgeven, maar het vaak opvallend eens zijn over de kern: God dienen en de strijd tegen de zonde. De conclusie is dat de zichtbare eenheid van de kerk vooral ligt in trouw aan Gods Woord en in het erkennen van wat werkelijk wezenlijk is, niet in volledige gelijkvormigheid.