Wekelijkse meditatie: Verhoogd

zaterdag, 28 maart 2026 (19:52) - Reformatorisch Dagblad

In dit artikel:

De tekst schildert de paradox van de kruisiging: juist waar alles menselijkerwijs als een mislukking verschijnt, voltooit Christus Zijn overwinning. Terwijl satan als overste der wereld veroordeeld wordt, verhoogt God de Zoon — eerst letterlijk op Golgotha, vervolgens in heerlijkheid naast de Vader — en betaalt Hij met lijden de prijs voor de zaligheid van Zijn mensen. De schrijver verwijst naar het beeld uit het Oude Testament waarin Mozes een bronzen slang verhoogde om gebeten mensen genezing te schenken; op vergelijkbare wijze brengt de verhoging van Christus verlossing en genezing voor wie Hem aanspreken.

Belangrijk is dat dit werk van redding niet alleen een historisch feit is, maar ook een voortgaande geestelijke daad: door Zijn verhoging verkrijgt Christus de levensgevende Geest, die vrijelijk wordt gegeven en het inzicht en de kracht geeft om echt te geloven. De tekst benadrukt dat zonder die Geest men de diepte van dit heil niet kan zien of ervaren. Tegelijker­tijd wordt de zekerheid van het uitverkoren volk genoemd: degenen die de Vader aan de Zoon gaf, ontbreken niet — hun behoud is volhardend.

Praktisch en troostrijk is de bedenking dat Christus actief mensen wegtrekt uit de macht van wereld, duivel, dood en ongeloof. Zijn aantrekkingskracht reikt tot hen die gevangen zitten, zelfs tot degenen die vastzitten in vrome dwaasheid zoals de farizeeën. Voor wie worstelt met de vraag hoe iemand zichzelf tot Christus kan brengen, is de boodschap dat Hij roept, overreedt en hen in Zijn handen brengt. De schrijver moedigt aan om gebed en toevertrouwen voor kinderen of anderen die geestelijk gebonden lijken, en stelt dat hoe vaker men door Hem gelokt wordt, des te sterker de neiging groeit Hem te eren en te vertrouwen als de enige Redder.

Kortom: wat op het kruis uitzag als schande blijkt de plaats van Gods overwinning en het kanaal waardoor leven en genezing naar gebroken mensen stromen.