Zestiende-eeuwse synagoge Hebron werd tijdens pogrom in augustus 1929 door Arabieren zwaar beschadigd - maar herbouwd

In dit artikel:

De tekst blikt terug op de pogrom van Hebron op 23 augustus 1929, waarbij 67 Joden werden gedood. Volgens het artikel ontstond de geweldsgolf nadat Arabische jongeren vervalste foto’s hadden gezien waarop de Rotskoepel in Jeruzalem verwoest leek. De Joodse begraafplaats werd vernield en de uit 1540 daterende Avraham-Abinusynagoge zwaar beschadigd. De overlevende Joden werden door de Britse autoriteiten eerst naar Jeruzalem overgebracht. In 1931 mochten zij terugkeren, maar na nieuwe Arabische aanslagen werden zij in 1936 opnieuw uit Hebron verdreven.

Hebron heeft volgens de tekst een bijzonder belangrijke plaats in de Joodse geschiedenis. Aartsvader Abraham zou er rond 1855 voor Christus hebben gewoond en de grot van Machpela hebben gekocht als graf voor Sara. Later werden daar volgens de traditie ook andere aartsvaders en -moeders begraven. De stad was onder David enige tijd de hoofdstad en bleef, ondanks perioden van verval en de verwoesting van Jeruzalem, eeuwenlang een Joodse woonplaats. Na de verdrijving van de Sefardische Joden uit Spanje in 1492 groeide de gemeenschap, waarna in 1540 de Avraham-Abinusynagoge werd gebouwd.

Na de oorlog van 1948 kwam Hebron onder Jordaanse controle, samen met de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem. Joden mochten het graf van de aartsvaders niet bezoeken. De beschadigde synagoge werd volgens het artikel gebruikt als latrine en als stal. Tijdens de Zesdaagse Oorlog van 1967 veroverde Israël de stad, waarna Joden opnieuw naar Hebron konden terugkeren. In 1968 organiseerde rabbijn Mosje Levinger een Pesachviering in het Park Hotel; dat leidde tot de ontwikkeling van de Joodse wijk Kiryat Arba, waar vanaf 1972 bewoners kwamen.

De Avraham-Abinusynagoge werd op 22 mei 1981 ceremonieel heropend door de natuurkundige Ben Zion Tavger. In 1997 werd het grootste deel van Hebron overgedragen aan de Palestijnse Autoriteit, terwijl de Joodse wijk een afzonderlijke bestuurlijke status behield. Daarmee bleef een Joodse aanwezigheid bij de grot van Machpela en archeologische resten van het Bijbelse Hebron bestaan. Voor moslims is de locatie de Ibrahimi-moskee, wat de gedeelde maar zeer omstreden religieuze betekenis van Hebron onderstreept.